رویِ میز نقره ای سیب وهلو بگذاشته ام در خیالم از تو تصویری نکو بگذاشته امشُرشُر آمالم از چشمم تراوش میکندبس که در دهلیز قلبم آرزو بگذاشته امپیشِ اربابانِ ایلم با زبانِ التماس در تب و تاب وصالت آبرو بگذاشته املا به لایِ دفتر شعرم به یادِ عشوه ات سوگلِ نازِ لَوَندِ خنده رو بگذاشته امدوری ات را نی لبک ...

به عشق چیدنِ ماه و ستاره تپش گیرد وجودم را دوباره هنوز از آتش خورشیدِ رویت بریزی رویِ چشمانم شراره علی قیصری

همان سودی که پایانش زیان است فرا رویِ ضحاکانِ زمان است چه نیکو حک شده در ذهنِ تاریخ حکومت قاتلِ فرعونیان است علی قیصری

گرچه دیوان غزل را سیلی از قانون گرفتواژه واژه رنگ شعرم حالت افسون گرفتمانده ام تاخوشه ی انگورها شیرین شودتاشرابی کهنه تر از میوه ی میگون گرفتبارها دیدم نمادِ صلح و آرامش به نازبا ترنم تاجِ سبز از شاخه ی زیتون گرفتبر بلندی هایِ جولان زل زدم بر اورشلیمعزم جولان دادنم را دخترِصهیون گرفتبی گمان بادِ صبا...

نه دیواری نه آثاری نه خشتی نه مانده رنگی از اردیبهشتی به دور از لاله ها با داس غفلت درو کن آنچه را بیهوده کِشتی علی قیصری

بی خبر پا را که بنهادم به کوی زندگی گم شدم درکوچهها از های وهوی زندگیگرچه بودم در جوانی شعلهای پُراشتیاقرنگِ خاکستر شدم در آرزوی زندگیدر سراب تشنه کامان با ولع نوشیده امبارها زهر هلاهل از سبوی زندگیدر ازای کوششم با خارِ پرچین بسته شدهر مسیری را که بگشودم به روی زندگیاز کج اقبالی نباید می زدم گاهی گر...

تنِ گل هایِ باغت ناز دارد ارسبارانِ چشمت راز دارد برایت با ترنم بازگو کرد چکاوک هرچه در آواز دارد علی قیصری

شقایق ناز و پاورچین بیاید به سوی باغ فروردین ییاید بگیرم از بهاران مژدگانی که فردا از پس پرچین بیاید علی قیصری

بهاران در پیِ وصل گل سرخ خبرهاگیرم از فصلِ گل سرخ به یادِ نم نمِ خون سیاوش شقایق زاید از نسل گل سرخ علی قیصری

بهار سبز بی پَرچین تو باشی شکوه فصل عطرآگین تو باشی نوشته روی برگ یاس خوشبو شمیم باغ فروردین تو باشی علی قیصری

از وجودت میهنم ویرانه شد ازپای بستبارها آتش زدی باکینه ها درهرچه هستخورده ای خون هزاران لاله را باحیله هادرمَثل فرقی نداری باخفاش شب پرستعلی قیصری Adblock test (Why?)

مگر در کوچه باغِ گل فشانت به عشق قامت ِ سرو چمانت صبا در موج موهای تو پیچد که بر دوشت بریزد گیسوانت علی قیصری

مِثل جشنی که در آن تنبک و تنبور نبودشهرم از بی نفسی اهل شر و شور نبودتیرگیچیره شداز یورش تاریکی محضدر پسِ پنجره ای روزنی از نور نبودبسکه در کوری شب طبل عزا را زده اندفرصت زمزمه در گوشه ی ماهور نبودقاضی و شیخ ریا در پیِ اعدام منند ورنه در کوچه ی ما اینهمه مامور نبودعمری از روی توهّم دهَدم زاهد شهروعد...

سپیداندامِرویایی چهچشم محشری داریبه دستان ِ بلورینت شراب و ساغری داریپرِ پروانه می ریزد به  روی شال زربفتتخدایمن!عجب رخسارآتش گستری دارینمیدانیمگر بانو که باغ گل تماشایی ستبیفکن پرده از رویت کهنیکو منظری داریهمانروزیکه بنهادی قدم در باغ فروردینمن از بوی تو فهمیدم تن گل پروری داریچو آهوی ِ به دامافتا...

کبودی بر تن زیبای برگ است دو روزی اوجِ رگبار ِ تگرگ است از این آشفته بازی ها مخور غم که فردا نوبت معمارِ مرگ است علی قیصری

یکی از کینه ی کــــــژدم گریزد یکی مجهول و سر در گُم گریزد ولیازترس سلاخیعجب نیست اگـر دیکتــاتور از مــــردم گریزد علی قیصری

نغمه ی ِساز نکیساچون کساد افتاده استشال ِ غم بر گردن آوایِ شاد  افتاده استدر کویر بیهیاهو روز و شباز ششجهتتاروپودم نخبه نخ در دستِبادافتادهاستاز همان روزی کهدانش را جهالت سر بریدمیهنم دردست مُشتیبی سوادافتاده استدر نبود ِ رستم از دوران ِ فردوسی به بعدچشم اهریمن به  مُلک کیقباد افتاده استواعظ شهرم که...

مگر ای کوهِ  غم  پیوسته مستیکه چسبیدی مرا عمری دو دستیوفــا دارم تـویی ای یـار ِ دیـریـننمی گویم  که عهدت را شکستیعلی قیصری  + نوشته شده در شنبه هفتم خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۷ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

بزندرکوچههاسنج ودهُل رابکن  یادآوری  قوم مغُول راکهدرقانون یاسا زور هرکولبهم ریزد هزاران متروپُل راعلی قیصری  + نوشته شده در شنبه هفتم خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۱۱ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

شمیم,  آگین, ِ  عطر ِ پایداری,پر از گلهای سرخِ سبزه زارینوشته بر تن سر سبز تقویمکه فروردینتر ازفصلبهاریعلی قیصری,  + نوشته شده در جمعه پنجم فروردین ۱۴۰۱ ساعت ۱ ب.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)