بدور, از باغ رخسار, گلِ سرخنبردم پی به اسرار گلِ سرخمنازعهدیکه کردمبا شقایقشدم مشتاق دیدار گل سرخعلی قیصری  + نوشته شده در پنجشنبه هجدهم فروردین ۱۴۰۱ ساعت ۸ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

بسکه, سرتاپای, میهن, را ستم بگرفته, استشعر امروز از فلاکت بوی غم بگرفتهاستامتدادِ  غصه از  دوران ِ ساسانی  به  بعدسینه ی فرهنگمارا بیش وکمبگرفتهاستآنچنانبی وقفهنالیدمکه دوشاز هِق هِقمسیم تارم را نوای زیر  و بم  بگرفته استمظهرِ مکر و عناد  و  زور و&nbsp

سرانجامم گره خورده به برجامنمیدانم چه پیش آید  سرانجامسپردم سرنوشتم را به "پوتین"زند تیپابه بختم شیخ و خاخامعلی قیصری  + نوشته شده در دوشنبه بیستم دی ۱۴۰۰ ساعت ۶ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

اگر چه کمتر از کم آفریدندشراب ناب نـم نـم آفـریدندگِلیباعطر گُل آغشته کردندزنی محبـــوب آدم آفریدندعلی قیصری  + نوشته شده در یکشنبه سوم بهمن ۱۴۰۰ ساعت ۷ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

رسید از باغ فروردین گزارشبهار افتاده از  نازت به کُرنششقایق را  بپوش  از نو  دلارابکش آینده ی گل را بهچالشعلی قیصری  + نوشته شده در سه شنبه نوزدهم بهمن ۱۴۰۰ ساعت ۸ ق.ظ توسط علی قیصری  |  Adblock test (Why?)

شقــایـــق رویِ بی مـــانـنـد آیدبـــه روی هــــر لبی لبـــخند آیدزمستان پشت پَرچین داد میزدکــه شــادی آخـــر ِ اسفــند آیـدعلی قیصری

چـرا رفتی وفـایت را بنازمستم کردی جفایت را بنازممیان های هـایِ گریه هایمطنین خنده هایت را بنازمعلی قیصری

قباسبزی که پاورچین بیامدبه شوق لاله و نسرین بیامدکنار پنجره با نغمه می گفتبهار از راه فـــروردین بیامدعلی قیصری

نه موسایی که از نیلت بگیرمنه پیـدایی کـه از ایلت بگیرمدم ِ عید از هوای جشن نوروزمگـر هـر ساله تحویلت بگیرمعلی قیصری

به هرجایی که دنبالش دویدمنشان از روی زیـبـایش ندیدممن از بخت بدم در بـاغ اقبالبجز گلبوته ی حسرت نچیدمعلی قیصری

دائمـاً زنــده بـه شعـرم غــزلم را نبَریدبرگ ِ گلواژه ای از مـاحَصَلـم را نبَـریدخورده ام درپس ِابداعِ مَثل دودچراغمنبع و مخـزن ضــرب المثلـم را نبریدگــذرِ بـاد صبا از بغـل خــانه ی ماستنـم نـم ِ

زمــانه کـــم نکــرد از اقتـدارتکه بی وحشت نشینم درکنارتولی می دانم ای آهوی وحشیپلنـگی می کنـد آخـــر شکـارتعلی قیصری

غـزل هـای پـر از آرایـه ای توزبان ِ شعــر مـا را پایـه ای تومـن از راز الفبـای تو محـروماگرچه صاحب سرمایه ای توعلی قیصری

مگـر در معبـدِ شیرازِ چشمتشود آگه کسی از رازِ چشمتپگـاه ِ روزِ شنـبـه کـردم آغـازشروع هفته را با نازِ چشمتعلی قیصری

بـه هـوایِ شکر و قند لبتآمـدم سمت سمـرقند لبتبه گمانی که نصیبم بشودعسلِ جــاری از آونـد لبتعلی قیصری

بــلا بــالا بلنـــــد ِ مـاهـــروییاسیــرم می کند بــا تار موییسر ِ عهــدی کـه با آیینه دارمبه غیـــر از وی ندارم آرزوییعلی قیصری

بـلا بـالایِ زیبایِ دل افــروزوفا را از حضور گل بیاموزبهـارِ بی مثالی فـرش کردهبه استقبال گرم عید نوروزعلی قیصری

چــراغ ِ شعلـه افـروزی ندارمرفیـق نـاب ِ دل سوزی ندارمتنم می لرزد از سوز زمستانگمان دارم که نوروزی ندارمعلی قیصری

رفتی اما یک نفس چشم انتظارت نیستمتا ابـد هـم بــر نگـردی بی قــرارت نیستممی دهم تن را بـه زیـر تیـغ تهمت ها ولیدیگر آن حلاج مست سر بـه دارت نیستمآن قَـدَر بـر من ستم کردی کـه هنگام نمازدر دعا گـویم چـ

تـن صحـرا پـر از عطـر بهـاریلباب شعر ناب ازچشمه جاریبه گوشم میرسد ازدشت گلهاپیــاپی نغمــه ی سـاز ِ قناریعلی قیصری