طلا گیسو به زیتونِ دوچشمتاسیرم کـرده افسونِ دوچشمتبه چشمانت زدم زل،ناگهان شددلِ دیـوانه مدیـــونِ دوچشمتعلی قیصری

روزگاری بـر لب ِ گلغنچه ها لبخــند بودپایِ غـم از شور شادی دائماً در بنـد بوداز وجــودِ دلنشین تـک تـک همسایـه هـازندگی شیرین تر ازنقل ونبات وقند بودسال هـای شادمـانی رنگ ِرویِ بخـت مااز سفیدی مِثل ب

گفتم شعاع چشمت راهِ سرابِ عشق استگفتا که برنگردد هرکس خرابِ عشق استگفتم بــه گِــرد رویـت پــروانه می زند پرگفتا که بال وپرها باز ازشتاب عشق استگفتــم لبـت همـانا انگــورِ صــادراتی ستگفتا اگـر بـدانی

اجـل در شهــر ما آواز داردهزاران توطئه در ساز داردپـرستو در فضـای آسمــانمسقـوط ِ ممتـد ِ پروازِ داردعلی قیصری

ربـاعی از لـب ِ قنـــدت بریزدگُل از دست هنـرمندت بریزدمونالیزایِ چشمت سعی داردژکوند از روی لبخندت بریزدعلی قیصری

چه سوزِ سرمَدی آمد سراغمچه دردِ ممتدی آمـد سـراغمشروعِ ماهِ دی از خانه رفتیزمستانِ بــــدی آمـد سـراغمعلی قیصری

همانروزی جفا راپیشه کردیبـدی را سر درِ اندیشه کردیبـه زعم آنکه گاهی پا نگیرمتبـر را پاسبـانِ ریشـه کـردیعلی قیصری

بکر است ولی میوه ی نورس داردعیسا نفسی پاک و مقـــــدس دارددر هلهلـه هـای شب ِ میـلادِ مسیحمریم سخن ازجشن کریسمس داردعلی قیصری

دهی پندم که امشب می ننوشماگـر امشـب ننـوشم کی بنـوشم؟سبــو را پـــر بکـن از خـون انگورکـه میخواهم بـه یاد وی بنوشمعلی قیصری

دامنِ سبزت پر از گل هـای نازِ دلبری ستنم نم گلخنده هایت نغمه سازِ دلبری ستکـم نـدارد بایگانی نسخه ای از خُلق نیکآن چه در پرونده داری امتیازِ دلبری ستسالها در زیر شالت خودنمایی کرده استچتـر زلفت همچنان

دلم امشب هوای عشق داردتمنــا از خــــدای عشق داردنــوای دلنشین سیـم سنتورطنینی از صدای عشق داردعلی قیصری

هوا از ســوزِ آهِ سینه سـرد استاتاق ازسردی شومینه سرد استشبـیـهِ سـگ زمستــان زوزه داردغروب از نخوَت آدینه سرد استعلی قیصری

دلبـــرِ آلالــــه انـــدام ِکمـان ابــرو کجاستآن پری رخساره ی نازِ طلا گیسو کجاستبرده از من سرمه سرمه صبر و آرام وقرارمرمرین تـن پیکرِ طنازِ چشم آهو کجاستتا ستیغ صخــره ها تیهو بـه تیهو رفته امکبک نا

به قدرِ یک بغل حرف نگفتهسخن ها دارد از درد ِ نهفتهنگـویید از انار و جشن چـلّهکه یلدا در میان بـرف خفتهعلی قیصری

چنانم می دهد غم تحت پیگردکـه از آزردگی می پیچم از دردبیا در کــوچه های تنـگ شهـرمغروب جمعه را بردار و برگــردعلی قیصری

دختــرِ گـــردن بلـــورِ گلــــرخِ گیسو طـلااز سـرِ زلفـت بـریـزد بــوی شبنـم در هـواخیـره بر لبهای سرخ و سیب ممنوع تواماینقَــدر حــرصم نـده با چشـم نازِ دلـــربامی نشینـم سال هـا در پشت بـاغ انتظارت

گرچه امشب اشتباهی رو به ما آورده ایراه و رســم ِ مهــــربانی را بجـا آورده ایپا بنه بـر تار و پودِ فـرش چشمانم که توباخودت یک آسمان عشق وصفاآورده ایآنچه ازسر تاکمر میریزد از ابریشم استروی دوشت موجی از

در آزادی, قفس را می فروشند,در آبادی هوس را می فروشند, به هر جنبنده با خشم مسلسلالفــبایِ نفـس را می فـــروشندعلی قیصری,

دراین  نیلوبلاگ شب های سرد بی ستاره  نیلوبلاگبریز از گوشه ی چشمت شرارهچنــان ریــزد پیاپی سوز سرماکــه انـدازد نفــس را از شمـارهعلی قیصری  نیلوبلاگ

به زیر شاخه ی سیب و سپیـداربخوان شعری ولی از عشق دلدارپیاپی زخمــه زن بــر سیم لرزانبـزن "تار و بــزن تار و بــزن" تارعلی قیصری  نیلوبلاگ