شبها که دلم مرتعش از ناز پـری هاست در نی لبکم نغمه ای از ساز پـری هاست با آنکه بــه چشم مـن و تو جلـوه ندارددر منظره ها جلوه ای از راز پری هاست بر پرده و بر پنجره ی ساکت و خاموشروشن شدنِ سایه از اعجـاز پری ه&

باز اگــر شاپـرکی عاشق و دیـوانه ی توستشمع رخسار تو را دیده که پروانه ی توستشهـره ی شهری و پیوستـه به دنبال تــو ام سالها رفت و ندانم کـه کجا خانه ی توستبس که بـر چشم و لبت ثانیـه ها زُل زده ام خواب دیدم

جهان ای روله جان از آه لرزید زمین و آسمــــان و مــاه لرزید ثلاث و ازگله در غـم فرو رفت شبانگاهی کــه کرمانشاه لرزید

شاعری پیـرم ولی لاف جــوانی می زنم ناخوشی ها را گـره بر شادمانی می زنمروزها از بی قـراری روی تار و پـود شعر رج به رج گلـواژه های ارغوانی می زنمرنگ دنیای مجازی جـور دیگـر می شودتا به چشمم عینک ته استکان&

از آن روزی که چشمم بر تو افتاد دلــم لــرزید و دینم رفـت بـر بـاد شدی لیلی شدم بیمار و مجــنون تـو شیرین مـن و من مِثلِ فـرهاد علی قیصری 

غـزالِ هــر غــزل امشب توئی تو عسل تر از عسل امشب توئی تو بکــن خـــاکسترم از آتـش عشـق کـه مهمانِ بغـل امشب تــوئی تو  علی قیصری

بغیـر از شربت ِ گیلاس و شاتوت بــریــزد از لبـت بـاران ِ یـاقـــوت ولی ترسم ڪه اسرائیل ِ چشمت زنـد آتش بـه لبنان تا بــه بیروت نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مهر ۱۳۹۶ساعت ۱۰ ق.ظ توسط علی قیصری| |

گـــــــــرچه از روز ازل خاک ﮔﯿﺎﻩ ﺗـــــﻮ ﺷﺪﻡخرم و سبــــــز ﺑـــــﻪ ﺍﮐﺴﯿﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﺗـــــﻮ ﺷﺪﻡ ﺁﻧﻘــــﺪﺭ ﺟﻠـــﻮﻩ ﻧﻤﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﯽﺧﯿــــﺮﻩ ﺑــــﺮ ﭘﯿﺮﻫــــﻦ ﻭ ﺳﯿﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﮐـﻪ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﺍﻓـــﻖﻋﺎﺷﻖ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻟﺐ ﻭ ﭼﻬــــﺮﻩ ﯼ ﻣﺎﻩ ﺗﻮ

سحــر دیدی نگاه سنگی ام را نپـرسیــدی دلیـل منـگی ام را غـروب روزهـــای جمعــه داند جـواب این همـه دلتنگی ام را نوشته شده در سه شنبه دوم آبان ۱۳۹۶ساعت ۱۱ ب.ظ توسط علی قیصری| |

دلم از عشق دلبــر شور می زد سرِ شب تا سحـر سنتور می زد پیاپی می گـرفت از مــن بهانه سپس در مایه ی ماهور می زد نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۶ساعت ۴ ق.ظ توسط علی قیصری| |

همین کـه موسـم گـــرما سرآمــد دوباره سیب ســرخِ نوبـــــر آمـد صدائی از فـــرارِ تیـــر و مــرداد درون کــــوچه ی شهـــریور آمـد نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۶ساعت ۵ ق.ظ توسط علی قیصری| |

خدایا جاے غـــم شادے بگیرد خـــــــرابے رنگِ آبـادے بگیــرد درِ زندانِ محڪـومان شود باز کبـــــوتر بـــرگِ آزادے بگیــرد نوشته شده در جمعه بیست و هفتم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۱ ب.ظ توسط علی قیصری| |

گرچه می دانم کــه گاهی بی قرارم نیستیبی قـــــرارت می شوم وقتی کنارم نیستی با همین حــالی که دارم با خیالت دلخوشمدر کـــــــنارم هستی و در اختیـارم نیستی در کجـــایِ زندگی پیــدا کنم جــای تــو راهمچنان در کـــوچه هـــای انتظارم نیستی مانده ای از بخت واقبالم مگر در پشت ابرلااقـــل یک لحظه در شبهای ت...

شدی راضی که ﺭﻧﮕــﻢ ﺯﺭﺩ ﺑﺎشدتنـــــم از بار غــــم پُر درد باشد ندارم واهمـــــه از فصـــل پائیزﻫــــﻮﺍﯼ ﺑﯽ تـو بودن ﺳﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ مـن و تــو از اوائل زوج بـودیمچرا خواهی که یارت فـﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ غروب جمعه در حجم خیالــــمحضورت بی بروبــرگــــرد باشد بیا یک بار دیگـــــر با وفـــا باشنباید همسفـــــــر نامـــــر...

روز بـدبختی کسی یارم نشد همدلی حاضر به دیدارم نشد از بداقبالی چـــــــراغِ آسمان روشنی بخش شب تارم نشد نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۸ ب.ظ توسط علی قیصری| |

مپرس از من کــــه در دام بلایم به درد و خنده ی غــــم مبتلایم کسی غیر از خدایم هیچ نشنید صدای گــــــریه را در های هایم نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۹ ب.ظ توسط علی قیصری| |

بغیر از خط و خــال و آب و رنگت شدم مفتون چشم شوخ و شنگت هـــزاران آرزو کــردم که ای کـاش رسد دستم به مـوهــــای قشنگت نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۹ ب.ظ توسط علی قیصری| |

رباعی جان سراپا شور و حالی پُــر از گلـواژه هــای بی مثـالی بکـن لبــریزم از طعــم دوبیتی که تـو سرچشمه ی شعر زلالی نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۹ ب.ظ توسط علی قیصری| |

به روی شانه هـا گیسویت آویخت هزاران شاخه گل از دامنت ریخت نگاهــم کــردی و لبـــــهای سرخت دلـــــم را از هـوسناکی بـرانگیخت نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ساعت ۹ ب.ظ توسط علی قیصری| |

در قفس عاشق آواز چکاوک شده ایم بی خبر از تلفاتِ گلِ میخک شده ایم اینهمه بار غم و کوچ پرستو همه هیچ ما دچارِ وزغ و پندِ مترسک شده ایم نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت ۸ ب.ظ توسط علی قیصری| |