دفترِ گل واژه در طـوفـانِ باد از دست رفتبا ورود لشکرِ غــم شعــرِ شاد از دست رفت کشور جم را سراسر جهل و بدبختی گرفتبستر اندیشه در علم و سواد از دست رفت از همان روزی کـه آقـایِ ریا شـد شیخ شهر در میـان

بــه سمـت آسمـــاری رو بیــاردبهـــار از کـــوه دالاهــــو بیـاردصبا گوید سلامم را به زاگرسگل و گلغنچه ی خـوشبو بیارد#علی_قیصریt.me/asalpoem_Couplet نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۶ساعت ۵ ب.ظ توسط علی قیصری| |Let's block ads! (Why?)

هــوای دهلــــران تـا آسمـاریشده از بوی فــروردین بهاریبیا در دشــتِ گل ها تـا ببینیهزاران گـونه ی سرخ و اناری#علی_قیصریt.me/asalpoem_Couplet نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۶ساعت ۵ ب.ظ توسط علی قیصری| |Let's block ads! (Why?)

ﮔﻠﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐـﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻓـــﺮﻭﺩﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩﻫـﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺮﻭ ﺭﻋﻨﺎ ﺭﺍ ﻃﻔﯿﻞ ﻭ ﺧﻮﺷﻪ ﭼﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩکسی جز مــــن ﻧﻨﻮﺷﯿﺪﻩ شراب ﺟـﺎﻧﻔﺰﺍﯾﺶ ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻏﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﯽ ﺍﻧﮕﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩمَــلک ﺍﺯ ﻣُﻠﮏ ﺟــﺎﻭﯾﺪﺍﻥ ﺑــﺪﺍﺩﺵ ﭘـﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺭﺍﺑـــﻪ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺶ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺟــﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩﺳﺤـــﺮﮔﻪ ﺳﺎﺣﺖ ﮔـﻞ ﺭﺍ ﺳﯿﺎﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﺒﻞکه هر لحظه ﺑـ...

نه نا دارم کـــه با نازت برقصمنه پا دارم که با سازت برقصمولی می دانم ای دنیا که گاهینبایستی بـــه آوازت بــرقصم#علی_قیصریt.me/asalpoem_Coupl نوشته شده در سه شنبه دهم بهمن ۱۳۹۶ساعت ۱۱ ق.ظ توسط علی قیصری| |Let's block ads! (Why?)

زلیخـــایِ دو تا چشم سیاهـتتبـــانی می کند با روی مـاهتچنان شور و شری بــر پا نمایدکه یوسف را بیندازد به چاهت#علی_قیصریt.me/asalpoem_Coupl نوشته شده در چهارشنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۶ساعت ۱ ب.ظ توسط علی قیصری| |Let's block ads! (Why?)

بی گمان واژه ی گلبوسه و لب نوشی هابــه وجـود آمـده از عطـرِ هماغـوشی هاچه شود زلف تو هــم ره زند از بـاد صباکه شود کوچه ی ما شاهد مدهـوشی هامی زنی شعله که هـر ثانیه روشن بشود آهِ آتـشکـــده در لحظـه ی خـاموشی هاآنقَـــدر ناز و قشنگی کــه در آغــاز نگـاهفتنه بر پا بکـند عکس تـو در گـوشی هاآمــــدم در...

باز اگر شاپرکی عاشق و دیوانه ی توست (علی قیصری) باز اگــر شاپـرکی عاشق و دیـوانه ی توستشمع رخسار تو را دیده که پروانه ی توستشهـره ی شهری و پیوستـه به دنبال تــو ام سالها رفت و ندانم کـه کجا خانه ی توستبس که بـر چشم و لبت ثانیـه ها زُل زده امخواب دیدم که لبم بــر لب پیمانه ی توستنقــره داغــم کند از ...

جهان ای روله جان از آه لرزید زمین و آسمــــان و مــاه لرزید ثلاث و ازگله در غـم فرو رفت شبانگاهی کــه کرمانشاه لرزید نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۶ساعت ۸ ب.ظ توسط علی قیصری| |

شاعری پیرم ولی لاف جوانی می زنم (علی قیصری) شاعری پیـرم ولی لاف جــوانی می زنمناخوشی ها را گـره بر شادمانی می زنمروزها از بی قـراری روی تار و پـود شعررج به رج گلـواژه های ارغوانی می زنمرنگ دنیای مجازی جـور دیگـر می شودتا به چشمم عینک ته استکانی می زنمبارهـا از روی دلسوزی رفیــقم شد عصادر خیـابان هـا...

از آن روزی که چشمم بر تو افتاد دلــم لــرزید و دینم رفـت بـر بـاد شدی لیلی شدم بیمار و مجــنونتـو شیرین مـن و من مِثلِ فـرهاد علی قیصری نوشته شده در شنبه یازدهم آذر ۱۳۹۶ساعت ۱۰ ق.ظ توسط علی قیصری| |

غـزالِ هــر غــزل امشب توئی تو عسل تر از عسل امشب توئی تو بکــن خـــاکسترم از آتـش عشـق کـه مهمانِ بغـل امشب تــوئی تو علی قیصری نوشته شده در دوشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۶ساعت ۶ ب.ظ توسط علی قیصری| |

می زند چوب ِ دلم طبل تمنای تو را (علی قیصری) می زند چــوب ِ دلـــم طبل تمنای تــو راتـو کجائی کــه بجویم صنما جــای تو راگرچه پنهان شده ای از منِ پروانه صفتمی کنم نیمه ی شب قصد تماشای تو راآرزویی کــه مـرا سر به هوا کــرده هنوزبه دلــم ماند و ندیدم قــد و بالای تو راآخر از عشق و جنون آینه را می شکنم...

فراوان گفته در وصف تـو فایز نباشد غنچه ای مِثل تــو هـرگز شدم دیوانه تر وقتی کـه دیدم تنت را در میــان تــور قــــرمز علی قیصری نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۶ساعت ۱۲ ب.ظ توسط علی قیصری| |

همان برفی که یلــدا را خبر داد به سرمای زمستان بال و پر داد سیاهی چــادری با رنگ شب زد سفیدی دل به آهنگ سحــر داد علی قیصری نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر ۱۳۹۶ساعت ۸ ق.ظ توسط علی قیصری| |

درون کـوچه های شهر شیراز به دنبال تـوام ای جلوه ی ناز نهـــادم زیـر پا کـــــوی اِرم را که شاید بار آخــر بینمت باز علی قیصری نوشته شده در پنجشنبه هفتم دی ۱۳۹۶ساعت ۱۰ ق.ظ توسط علی قیصری| |

در خلــوت من ﭘﺎ ﻣﻨﻪ ﺍﯼ ﻣﺎﻩِ ﺭﻫﺎئی کـــز دیـــدن رویت نکشم ﺁﻩِ ﺭﻫـﺎئی بین شب و اقبال سیاهم چه تفاوت وقتی ﮐـــﻪ ﻧﺸﺎﻧﻢ ندﻫﯽ ﺭﺍﻩِ ﺭﻫﺎئی علی قیصری نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۶ساعت ۹ ق.ظ توسط علی قیصری| |

بغیـر از شربت ِ گیلاس و شاتوت بــریــزد از لبـت بـاران ِ یـاقـــوت ولی ترسم ڪه اسرائیل ِ چشمت زنـد آتش بـه لبنان تا بــه بیروت

سحــر دیدی نگاه سنگی ام را نپـرسیــدی دلیـل منـگی ام را غـروب روزهـــای جمعــه داند جـواب این همـه دلتنگی ام را

وجیه المنظـر است و دل ندارد درون کــــوچه ای منــزل ندارد اگـرچه رٌد شود از پیش چشمم دویدن در پی اش حاصل ندارد