عسل

آمــد بـه بـرم سـر زده در عالــم رویاآلالـــه رخی ناز و گـل انـدام و فــریباگفتـم صنما شمع شبستان کـه هستیکـز دیدن رویـت شده ام محـو تماشاگفتــا مگــر از سلسلـه ی بی خبـرانی شهزاده منـم دختـری از نسل پـری هابا شعله ی رخساره زدآتش به وجودمآتشکــــده یِ پـــر شـــررِ روشنِ کـسراشب بودو زحل بودو هلال رخ مهتابمــن بــودم و او بــود و تلالــؤی ثـریادر کـــوچه اگـــر ثانیــه ای پا بِگــذاردبـر پا کند از چشم و لبش محشر کبراشرمـم نگذارد که در این قصه بگویمبانــو عسلـم آمــده بــود از درِ اغــواعلی قیصری بخوانید...

چو رویایِ قشنگِ کودکانه چو بارانی که زد بر بام خانه خیالم را به جنگل های گیلان کشاندی نرم و نازک با ترانه علی قیصری...

سپیداندامِرویایی چهچشم محشری داریبه دستان ِ بلورینت شراب و ساغری داریپرِ پروانه می ریزد به  روی شال زربفتتخدایمن!عجب رخسارآتش گستری دارینمیدانیمگر بانو که باغ گل تماشایی ستبیفکن پرده از رویت کهنیکو منظری داریهمانروزیکه بنهادی قدم در باغ فروردینمن از بوی تو فهمیدم تن گل پروری داریچو آهوی ِ به دامافتاده در بندت گرفتارمگره از  مشکلم  بگشا   اگر  پیغمبری داریفریباییکهخوردمدربهشتتگولِشیطان راتو آن حوّای جذابی که سیب نوبری داریعسلبانو شِکَنج ِ بافه یِ  زلف طلایی  رابه رویشانه افشانکنکه موهایزریداریعلی قیصری  بخوانید...