در دیار خفقان شکوه ی کم بی شرفی ست(علی قیصری )

در دیارِ خفقان شکوه‌یِ کم بی شرفی ست
همرهی با‌‌ صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست

گرچه دارد سرِ منبر سخن از خیر و صلاح
کُنج‌خلوت هدفِ‌ شیخِ‌ حرم بی‌شرفی ست

آن که شد مستبدِ خیره سر و کهنه پرست
هنرِ نافذِ او تا به عدم بی شرفی ست

زیر چنگالِ شب از آتشِ سرکوبِ قیام
گر برای وطنم سر ندهم بی شرفی ست

تو که بر روی زبانت زده ای مُهر سکوت
سهم ساکت شدنِ اهلِ قلم بی شرفی ست

زاده‌یِ‌ پارسم وپارسی سخنِ جد من‌ است
عربی گفتنِ در میهنِ جم بی شرفی ست

توده یِ معترضِ بی کسِ مذهب زده را
کشتن و‌سینه زدن زیرِ عَلَم بی شرفی ست

عسلم، شُر شُر خون از تن آلاله نوشت
همرهی با‌‌ صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست

علی قیصری