گل خوش منظره ی باغ بهارم تو و تو (علی قیصری)

گلِ خوش منظره یِ باغِ بهارم تو و تو
نوبرِ تازه تر از سیب و انارم تو و تو

گرچه در دشت‌ غزل تازه‌غزالم شده‌ ای
کرده‌ای‌ مست وپلنگانه‌ شکارم تو و‌ تو

گفتم از سوز دلم زخمه زنم بر تن ساز
که شود زمزمه‌درسیم سه تارم تو و تو

در فرحنایِ سکوت از تب دنیایِ شلوغ
معنی حوصله در صبر و قرارم تو و تو

بزن آتش‌به سراپای شب از شعله‌ی رخ
مهرِ آتشکده یِ شهر و دیارم تو و تو
بسته‌ام‌دل‌به‌رخ وچشم ولب‌و باغ تنت
قاب پُر جاذبه یِ نقش و نگارم تو و تو

تو و تو‌ وردِ زبانِ منِ تنها شده است
همدل وهمنفس ومونس‌و یارم تو وتو

در پسِ پنجره ها رو به افق منتظرم
که بتابی عسلم بر شب تارم تو و تو

علی قیصری